وای که چقدر حو صلم سر ر�ته
از دست این مملکت لعنتی نه یک ت�ریح درست راستی نه یک آموزش درستی
چی می شود یا ما مثل کشور های دیگه زندگی می کردیم یا ما اونجا بدنیا می آمدیم.
دلم برای جوانهای ایران می سوز چقدر بی گناه به دنیا آمدن و باید چه سختیهای رو تحمل کنن.
جوانهای ما �قط درد جوانی دارن
آرزو می کنم روزی برسه که ایرانی آباد و آزاد داشته با شیم .
�ال حا�ظ به جوانهای ایران این می گه ...
یوس� گم گشته باز آید به کنان غم مخور